5 เหตุผลทำไมอ่านหนังสือถึงดีกว่าที่คุณคิด
จากผลวิจัยพบว่าผู้ที่อ่านหนังสือมีอายุที่ยืนยาวขึ้นมากกว่าผู้ที่ไม่ได้อ่านมากถึง 23เดือน หรือเกือบ 2ปี
จากผลวิจัยพบว่าผู้ที่อ่านหนังสือมีอายุที่ยืนยาวขึ้นมากกว่าผู้ที่ไม่ได้อ่านมากถึง 23เดือน หรือเกือบ 2ปี
เมื่อทีมงานของเราก็เป็นมนุษย์ ลูกค้าของเราก็เป็นมนุษย์ แล้วทำไมเราถึงลืมที่จะเข้าใจมนุษย์ไปได้ซะล่ะ
“เออว่ะ! เรากลัวชนเค้า เค้าก็น่าจะกลัวชนกะเราด้วยเช่นกัน” ดังนั้นโอกาสผิดพลาดของเรามีแค่ 50% นั่นคือถ้าผมเผลอขับรถเอียงกินเลนอื่น ก็ใช่ว่าจะเกิดอุบัติเหตุทันที แต่รถที่ผมกำลังเอียงเข้าหา เขาก็ต้องป้องกันตัวเองด้วย
“งานที่รักคืออะไร?”
“แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่างานไหนเป็นงานที่เรารัก ?”
“เราเลือกได้ด้วยหรือ?”
H A P P Y . N E W . Y E A R . 2 0 1 9 “ขอให้ปีหมู.. เป็นปีที่ไม่หมู”. ปีใหม่นี้ขอให้เป็นปีที่เจอปัญหา.. แล้วมองเห็นว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา เพราะปัญหา จะเปิดโอกาสให้เราเก่งขึ้น. ขอให้เป็นปีที่เจอเรื่องที่เราไม่รู้ แล้วพยายามค้นหาคำตอบ เพราะทุกครั้งที่เราไม่รู้ เราจะฉลาดขึ้น. ขอให้เป็นปีที่ต้องยื่นมือขอความช่วยเหลือผู้อื่น เพราะทุกครั้งที่มีมือยื่นเข้ามา เราจะพบมิตรภาพใหม่ ๆ ที่ดี. ขอให้ปีหมู เป็นปีที่ “ไม่หมู” แต่คุณได้สนุกกับมัน เปลี่ยนปัญหาให้เป็นควาท้าทาย เปลี่ยนความโง่ให้กลายเป็นความฉลาด และสร้างเพื่อนใหม่ในทุกโอกาสของความสำเร็จ. ขอให้ปีนี้เป็นปีแห่งความก้าวหน้าของทุกคนนะครับ 😀 อย่างไรก็ตาม ปีที่ผ่านมาถ้าทำอะไรผิดพลาดไป ก็ขออภัยด้วยนะครับ ปีนี้มาลุยมาสนุกกันใหม่ครับ ^^ และนั่นคือคำอวยพรปีใหม่ที่ผมเขียนลง facebook สำหรับเพื่อน ๆ ทุกคนครับ ที่มาของคำอวยพรนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ผมได้รับข้อความผ่านทางมือถือระหว่างเดินทางกลับจากการไปพักผ่อนช่วงหยุดปีใหม่ที่ญี่ปุ่น ข้อความนั้นส่งมาว่า “ขอให้ปีหมู เป็นปีที่หมู ๆ สำหรับคุณ” […]
นั่น.. จั่วหัวมาแบบนี้ เชื่อว่าบทความนี้น่าจะมีแต่คนรุ่นใหม่เข้ามาอ่าน และคนรุ่นเก่าหลายคนคงบอกว่า “ฉันไม่เก่า ฉันไม่ต้องอ่าน”
ความจริงมัน “หมดยุค” แล้วที่จะแยก “คนรุ่นเก่า” กับ “คนรุ่นใหม่” เหมือนกับที่เราพยายามแยกเพศสภาพในหลายปีก่อน เพราะด้วยความรู้และเทคโนโลยีที่เปิดกว้าง ทำให้หลายสิ่งไม่ได้ถูกจำกัดกับคนเฉพาะกลุ่ม เด็กหนุ่มไม่ได้แปลว่าจะไฮเทค ส่วนคนอายุมากก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่เข้าใจโลกเทคโนโลยี
ความอิจฉา เป็นสิ่งที่ผมเชื่อว่าทุกคนเคยเป็น แน่นอนว่าในชีวิตนี้ตั้งแต่เด็กจนโตเราต้องเคยอิจฉาคนอื่น
“มูซาชิ” ชื่อของโรนินนักดาบในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ผ่านการต่อสู้ครั้งสำคัญ ๆ มามากกว่า 60ครั้ง และ “ไม่เคยแพ้ใคร”
ผู้ชายคนหนึ่งสัญญากับลูกสาวตัวเองว่าจะพากันทั้งครอบครัวไปเที่ยวในวันหยุดสุดสัปดาห์.. แต่จู่ ๆ แกก็เกิดเบื่อ ไม่มีอารมณ์อยากพาไปซะงั้น.. จึงมาถามว่า “ผมจะต้องบอกกับลูกสาวยังไงดี?” หนึ่งในคนที่มาตอบแล้วได้ top vote ที่สุด เขียนว่า “ถ้าคุณผิดสัญญาเด็กด้วยเหตุผลว่า ‘ไม่มีอารมณ์’ แล้ว.. วันหนึ่งเธออาจจะกลับมาบอกคุณก็ได้ว่า เธอไม่อยากช่วยล้างจานแล้วเพราะเธอเองก็เบื่อ ๆ ไม่มีอารมณ์เหมือนกัน.. ดังนั้นทางที่ที คราวหน้า…… อย่าสัญญา ถ้าคุณทำไม่ได้.. และ อย่าผิดสัญญา โดยเฉพาะกับเด็ก” นี่คือหนึ่งในคำถามที่ผมอ่านอยู่เกือบทุกวันผ่านเว็บที่ชื่อ “Quora.com” เว็บนี้จะมีคนมาถามทุกเรื่อง บางเรื่องไม่น่าสนใจแต่หลายเรื่องตั้งคำถามได้น่าสนใจมาก เช่น.. “จะเป็นอย่างไร ถ้าคุณเกิดเป็นลูกของโจร?”“จะเป็นอย่างไร ถ้าคุณอยู่ในตึก World Trade Center ในวันที่ 9/11?” แล้วก็มีคนมาตอบจริง ๆ !! และคำตอบเหล่านั้นก็ทำให้เราได้มุมมอง ได้แง่คิดใหม่ ๆ แปลก ๆ ไม่เว้นแต่ละวัน.. คุณอาจจะเข้าไปดูเฉพาะคำถามในหมวดที่สนใจอย่างเดียวก็ได้ เช่น เข้าหมวด Entrepreneurship หรือ Business แนะนำเว็บดีดีให้อ่าน เผื่อเบื่อ […]
เชื่อว่าในเดือน ๆ หนึ่งคุณต้องพบกับการขอร้อง ขอให้คุณช่วยเหลือในบางเรื่อง ตั้งแต่เรื่องเล็ก ๆ อย่างเดินไปหยิบของให้หน่อย ช่วยติดต่องานให้บ้าง หรือเรื่องยืมเงิน ยืมทองก็ต้องมีกันบ้าง แต่ละครั้งที่เรายื่นมือให้ความช่วยเหลือ จะมากหรือน้อยนั้นมักขึ้นอยู่กับความสนิทสนม ความใกล้ชิด ยิ่งสนิทมาก ใกล้มาก ก็ช่วยมาก แต่ถ้าสนิทน้อย อาจจะไม่ช่วย หรือ ช่วยแต่ต้องมีดีล มีผลประโยชน์ซึ่งกันและกัน เวลาที่เราดีล มีข้อตกลงในการช่วยเหลือ แลกเปลี่ยน เหล่านี้มักไม่ค่อยเป็นปัญหาเท่าไหร่ แต่ปัญหามักจะเกิดจากการช่วยเหลือกับ “เพื่อน” คนที่เราใกล้ชิด คนที่เราอยากให้ โดยที่เรา “ไม่ได้คิดอะไรเลย” ปัญหาเกิดเพราะเมื่อวันหนึ่งเราลำบาก เรามีปัญหาบ้าง เราจะเริ่มมองหาคนที่เราเคยช่วยเหลือ และเดินย้อนกลับไปถามไถ่เค้า บางครั้งก็ได้รับการช่วยเหลือที่ดี บางครั้งก็ไม่ได้.. และเมื่อไม่ได้ คนจำนวนไม่น้อยมักพูดว่า “ให้แล้วไม่รู้จักบุญคุณ” จริงอยู่ที่ว่า.. เราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ทำอะไรก็ต้องหวังผลตอบแทนบ้าง บางครั้งแค่คำขอบคุณก็เพียงพอ แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เราคิดว่าเราจะ “ให้” แล้ว ก็คือ “ให้” ความสุขที่สุดจากการให้คือให้โดยไม่ต้องคาดหวัง เมื่อไม่คาดหวัง ก็จะไม่ผิดหวัง มีพระราชดำรัสของพระเจ้าอยู่หัวในรัชกาลที่ 9 ที่ท่านเคยตรัสในสภาคองเกรส […]